“Το ανάλογο αξίωμα της κοινωνικής μηχανικής είναι: Αν κάτι δεν έχει αναφερθεί, δεν συνέβη ποτέ”

Η Αντίληψη είναι το παν, η πραγματικότητα έρχεται δεύτερη!....

Αριστοτέλης: "εάν το πλήθος είναι δουλόφρον («ανδραποδώδες») ή μη δουλόφρον, εξαρτάται από την μόρφωση και την παιδεία"

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017






http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Αν οι παγκόσμιες δυνάμεις δεν συμμορφωθούν θα κάνουμε στη Συρία ”αυτό που πρέπει να κάνουμε”

Η Ayelet Shaked μιλώντας στη Διάσκεψη του Διεθνούς Ινστιτούτου Αντιτρομοκρατίας. Φωτό από: Jerusalem Post
Ισραηλινή υπουργός: Αν οι παγκόσμιες δυνάμεις δεν συμμορφωθούν θα κάνουμε στη Συρία ”αυτό που πρέπει να κάνουμε”

Η Ισραηλινή υπουργός δικαιοσύνης Ayelet Shaked δήλωσε τη Δευτέρα ότι αν οι παγκόσμιες δυνάμεις δεν συμμορφωθούν με την απαίτηση να φύγει το Ιράν απ’ τη Συρία τότε το Ισραήλ θα κάνει αυτό που πρέπει, μεταδίδει η εβραϊκή Jerusalem Post.

Η Ισραηλινή υπουργός, μιλώντας από το βήμα της Διάσκεψης του Διεθνούς Ινστιτούτου Αντιτρομοκρατίας στη Herzliya, είπε επίσης ότι ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ Άσαντ πρέπει ”να κρατήσει το Ιράν έξω αν θέλει να επιβιώσει”.

”Το Ισραήλ πρέπει να πιέσει τις παγκόσμιες δυνάμεις να μην επιτρέψουν στο Ιράν να εδραιώσει ισχυρή παρουσία στη Συρία”, και αν οι παγκόσμιες δυνάμεις δεν συμμορφωθούν, θα ”κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε”.

Μιλώντας για την πιθανότητα μιας αυξανόμενης Ιρανικής παρουσίας στη Συρία, η Shaked δήλωσε ότι ”η παρουσία του Ιράν στη Συρία μπορεί να είναι πολύ άσχημη και το Ισραήλ δεν θα συμφωνήσει με αυτά”, όσον αφορά την εγκατάσταση εργοστασίων όπλων και λιμανιών.

Εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι “οι παγκόσμιες δυνάμεις δεν θα το επιτρέψουν”.

Πριν από μερικές ημέρες, οι Ισραηλινές αεροπορικές δυνάμεις διενήργησαν αεροπορικές επιθέσεις για να καταστρέψουν αποθήκες όπλων εντός της Συρίας.

offtherecord


http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Δολλάριο ώρα μηδέν

Οι κινητήριες δυνάμεις, όσον αφορά τη σταδιακή απομάκρυνση από το αμερικανικό νόμισμα, είναι αναμφίβολα η Ρωσία και η Κίνα, οι οποίες γνωρίζουν πολύ καλά τη σημασία του χρυσού στην εποχή της μετάβασης – η προετοιμασία όμως έγινε από την Ευρωζώνη και το ευρώ. 

«Οι ενδείξεις πως ο κόσμος
αρχίζει σταδιακά να απομακρύνεται από το δολάριο είναι πάρα πολλές – με σημαντικότερη τις προσπάθειες καταστρατήγησης του πετροδολαρίου, το οποίο βασίζεται σε μία άτυπη συμφωνία των Η.Π.Α. με τη Σαουδική Αραβία από τα μέσα της δεκαετίας του 1970.

Το αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας ήταν οι συναλλαγές του πετρελαίου, οπότε όλων των άλλων σημαντικών εμπορευμάτων, να διεξάγονται μόνο σε δολάρια, με αντάλλαγμα τη στρατιωτική προστασία της Σ. Αραβίας – ενώ στη συνέχεια οι παραγωγοί πετρελαίου υποχρεώθηκαν να «ανακυκλώνουν» αυτά τα πετροδολάρια, αγοράζοντας αμερικανικό χρέος (άρα να καταλήγουν στα ταμεία του αμερικανικού δημοσίου)».

Ανάλυση

Υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες οικονομικές ειδήσεις, όπως η χρεοκοπία της μεγάλης αμερικανικής αλυσίδας παιχνιδιών «Toys R US» σε μία εποχή που τα χρηματιστήρια καταρρίπτουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, η αναποφασιστικότητα της ΕΚΤ σχετικά με την επιμήκυνση του προγράμματος ποσοτικής διευκόλυνσης (QE) ή/και η ενδεχόμενη απόφαση της Fed να ξεκινήσει με την απορρόφηση της υπερβάλλουσας ρευστότητας – με την οποία έχει πλημμυρίσει τις αγορές με χρήματα, τροφοδοτώντας φούσκες στα ακίνητα, στις μετοχές κοκ.

Λιγότερο ενδιαφέρουσα θα ήταν ίσως η πρόθεση της υπερχρεωμένης Βενεζουέλας να αλλάξει το δολάριο με το κινεζικό νόμισμα, όσον αφορά τις συναλλαγές της σε πετρέλαιο – εάν δεν θύμιζε τι ακριβώς συνέβη,όταν ο ηγέτης του Ιράκ κ. Σαντάμ Χουσεΐν ανακοίνωσε πως θα συναλλάσσεται με ευρώ ή όταν ο αντίστοιχος της Λιβύης κ. Καντάφι προσπάθησε να κάνει κάτι ανάλογο, κυρίως όμως να δρομολογήσει ένα παναφρικανικό χρυσό νόμισμα. Πόσο μάλλον όταν έχουν προηγηθεί αρκετές επιθέσεις εναντίον του δολαρίου, από τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν – ενώ ασφαλώς το αμερικανικό νόμισμα έχει τα βασικά χαρακτηριστικά μίας φούσκας, παρά το ότι η ισοτιμία του έχει υποχωρήσει το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Περαιτέρω, το θέμα του δολαρίου είναι εξαιρετικά σημαντικό επειδή (α) είναι το κυρίαρχο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, όσον αφορά τα συναλλαγματικά αποθέματα όλων των κεντρικών τραπεζών (β) είναι το νόμισμα που χρησιμοποιείται διεθνώς για τις συναλλαγές πετρελαίου και όχι μόνο (γράφημα), ενώ (γ) δεν έχει κανένα απολύτως αντίκρισμα, μετά την έξοδο των Η.Π.Α. από τον κανόνα του χρυσού το 1971 – οπότε η υπερδύναμη μπορεί να τυπώνει κυριολεκτικά όσα θέλει για να εξυπηρετεί τα τεράστια χρέη της, προσέχοντας μόνο να μην δημιουργηθεί πληθωρισμός (κάτι που καταφέρνει ακόμη, κυρίως με τη βοήθεια των φθηνών κινεζικών εισαγωγών – επίσης επειδή δεν αυξάνει τις πραγματικές αμοιβές των εργαζομένων ανάλογα με την άνοδο της παραγωγικότητας τους, οπότε περιορίζονται η ζήτηση και οι τιμές). Εκτός αυτού είναι αδύνατον να χρεοκοπήσει, αφού οι υποχρεώσεις της δεν είναι σε κάποια ξένα νομίσματα, αλλά στο δικό της.

Συνεχίζοντας το ζήτημα του χρόνου έναρξης ή λήξης ενός παγκοσμίου αποθεματικού νομίσματος δεν είναι στατικό – αφού η διαδικασία αλλαγής του είναι σταδιακή, όπως συνέβη με το δολάριο όταν αντικατέστησε τη βρετανική στερλίνα μετά τη δεκαετία του 1920. Εν τούτοις, η «βασιλεία» του τελειώνει κάποια στιγμή, όπως όλα στη ζωή – ενώ στην περίοδο της μετάβασης ο χρυσός, πολύ λιγότερο το ασήμι, διαδραματίζουν πάντοτε έναν πολύ σημαντικό ρόλο.

Στα πλαίσια αυτά, οι κεντρικές τράπεζες του πλανήτη γνωρίζουν βέβαια από καιρό πως το δολάριο έχει ημερομηνία λήξης, αν και όλοι αποφεύγουν να αναφερθούν στο θέμα, επειδή πρόκειται για ένα ζήτημα πολιτικά φορτισμένο, ειδικά όταν αφορά ένα παντοδύναμο στρατιωτικά κράτος – το οποίο ασφαλώς δεν πρόκειται να επιτρέψει αμαχητί να χαθεί το τεράστιο αυτό προνόμιο του. Πόσο μάλλον όταν επάνω στο δολάριο έχει οικοδομηθεί το δυτικό σύστημα του χρέους – ενώ υποστηρίζεται τόσο από το καρτέλ, όσο και από τον αμερικανικό στρατό (ανάλυση).
Οι ενδείξεις απομάκρυνσης από το δολάριο

Οι ενδείξεις τώρα πως ο κόσμος αρχίζει σταδιακά να απομακρύνεται από το δολάριο είναι πάρα πολλές – με σημαντικότερη τις προσπάθειες καταστρατήγησης του πετροδολαρίου, το οποίο βασίζεται σε μία άτυπη συμφωνία των Η.Π.Α. με τη Σαουδική Αραβία από τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Το αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας ήταν οι συναλλαγές του πετρελαίου, οπότε όλων των άλλων σημαντικών εμπορευμάτων, να διεξάγονται μόνο σε δολάρια, με αντάλλαγμα τη στρατιωτική προστασία της Σ. Αραβίας – ενώ στη συνέχεια οι παραγωγοί πετρελαίου υποχρεώθηκαν να «ανακυκλώνουν» αυτά τα πετροδολάρια, αγοράζοντας αμερικανικό χρέος (άρα να καταλήγουν στα ταμεία του αμερικανικού δημοσίου).

Η κυκλική αυτή ροή των δολαρίων επέτρεψε στις Η.Π.Α. να συσσωρεύσουν το τεράστιο χρέος τους των 20 τρις $ σήμερα, χωρίς να ανησυχούν καθόλου για την οικονομική τους σταθερότητα – ενώ η επιβεβαίωση της μυστικής συμφωνίας με τη Σαουδική Αραβία, επάνω στην οποία στηρίζεται το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα, έγινε μόλις το 2016, με ένα λεπτομερές άρθρο του Bloomberg (πηγή). Το γεγονός αυτό αποτελεί από μόνο του μία ένδειξη της υποχώρησης του δολαρίου – αφού οι Η.Π.Α. δεν μπόρεσαν να κρατήσουν κρυφή τη συμφωνία, μετά από 40 περίπου χρόνια.

Σε γενικές γραμμές, ο στόχος τότε (1974) των Η.Π.Α. ήταν να εξουδετερωθεί το αργό πετρέλαιο ως οικονομικό όπλο, μετά την αλματώδη αύξηση της τιμής του και τη διπλή κρίση που προκάλεσε – καθώς επίσης να πεισθεί ένα εχθρικό βασίλειο να χρηματοδοτήσει το διευρυνόμενο έλλειμμα τους κυρίως λόγω των πολέμων, με τον πετρελαϊκό πλούτο του. Εάν δεν τα κατάφερναν οι Η.Π.Α., η οικονομία τους θα είχε τεθεί σε κίνδυνο, το δολάριο επίσης μετά τη μονομερή «απελευθέρωση» του από το χρυσό, ενώ θα δινόταν η ευκαιρία στη Σοβιετική Ένωση να συνεργασθεί με τους Άραβες – οπότε η μετέπειτα πορεία του πλανήτη θα ήταν εντελώς διαφορετική, αφού θα κατέρρεαν ενδεχομένως οι Η.Π.Α. και όχι η Σοβιετική Ένωση.

Πείθοντας τώρα οι Η.Π.Α. τη Σαουδική Αραβία πως ήταν το ασφαλέστερο μέρος για να «παρκάρει» τα πετροδολάρια της, καθώς επίσης προσφέροντας της ως αντάλλαγμα την αγορά πετρελαίου, τη στρατιωτική βοήθεια και τον πολεμικό εξοπλισμό, κατάφεραν να τοποθετεί τα πετροδολάρια της στα αμερικανικά κρατικά ομόλογα – χρηματοδοτώντας τις δαπάνες τους. Η Σ. Αραβία, η οποία υποχρεώθηκε να κρατήσει μυστική τη συμφωνία, είναι σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους πιστωτές των Η.Π.Α., επίσημα με 117 δις $ (γράφημα) – αν και αρκετοί θεωρούν πως το ποσόν είναι πολύ μεγαλύτερο, παραμένοντας κρυφό πίσω από υπεράκτιες εταιρείες, αφού αντιπροσωπεύει μόνο το 20% των συναλλαγματικών διαθεσίμων της χώρας, ύψους 587 δις $ το 2016.

Πρόσφατα όμως, λόγω του πολέμου με την Υεμένη, της πτώσης της τιμής του πετρελαίου, καθώς επίσης των συγκρούσεων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής η Σαουδική Αραβία, η οποία παρέχει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους Πολίτες της, επιδοτήσεις βενζίνης και υψηλές αμοιβές, αντιμετωπίζει μία βίαιη δημοσιονομική κρίση (άρθρο) – έχοντας δαπανήσει ένα πολύ μεγάλο μέρος των συναλλαγματικών της αποθεμάτων (άνω των 100 δις $).

Η κατάσταση της οικονομίας της είναι τόσο άσχημη, ώστε να πουλάει ένα μέρος της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας της SAUDI ARAMCO – ενώ οι Η.Π.Α. έχουν λάβει τα μέτρα τους, αφενός μεν προσεγγίζοντας έντεχνα το Ιράν με την πυρηνική συμφωνία του προέδρου Obama, αφετέρου μειώνοντας την εξάρτηση τους από τα αραβικά πετρέλαια,μέσω της αύξησης της δικής τους παραγωγής από σχιστόλιθο.

Επιστρέφοντας τώρα στο θέμα της σταδιακής απομάκρυνσης από το δολάριο, μία ακόμη βασική ένδειξη είναι το ότι, όλο και πιο πολλές χώρες αναζητούν εναλλακτικές λύσεις – τις οποίες βρίσκουν όλο και πιο συχνά. Παράλληλα, οι μεγάλοι παραγωγοί πετρελαίου, καθώς επίσης οι μεγάλοι εξαγωγείς, όπως η Κίνα, έχουν σταματήσει να αυξάνουν τα αποθέματα τους σε ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου – υπενθυμίζοντας πως οι μακράν μεγαλύτεροι δανειστές των Η.Π.Α. είναι η Ιαπωνία με 1,137 τρις $ και η Κίνα με 1,115 τρις $ (πηγή), κυρίως επειδή έχουν τις μεγαλύτερες εξαγωγές στη χώρα.

Η Κίνα με τη Ρωσία έχουν βρει εναλλακτικές λύσεις, όσον αφορά τη διμερή εμπορική τους δραστηριότητα, όπως επίσης οι ευρωπαϊκές χώρες με το ευρώ – ενώ από το 2008 υπάρχει μία συμφωνία μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας, του Κουβέιτ, του Μπαχρέιν και του Κατάρ, η οποία προβλέπει τη δημιουργία μίας νομισματικής ένωσης κατά το παράδειγμα της Ευρωζώνης (με νόμισμα το Gulfo – πηγή). Εν τούτοις δεν έχει μέχρι στιγμής προωθηθεί και οι άλλες χώρες του κόλπου δεν κατάφεραν να ενταχθούν στη συμφωνία – όλοι είναι όμως πεπεισμένα ότι, έως το 2025 το κέντρο της παγκόσμιας οικονομικής γεωγραφίας θα είναι στην Ασία.


Επίλογος

Ολοκληρώνοντας οι κινητήριες δυνάμεις όσον αφορά την απομάκρυνση από το δολάριο είναι αναμφίβολα η Ρωσία και η Κίνα – οι οποίες γνωρίζουν πολύ καλά τη τεράστια σημασία του χρυσού στην εποχή της μετάβασης, την οποία διανύουμε σήμερα, ενώ ασφαλώς δεν υποτιμούν τις δυνατότητες των Η.Π.Α. (ανάλυση). Τον περασμένο Μάρτιο η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας άνοιξε το πρώτο γραφείο της στο Πεκίνο, με στόχο την πώληση ομολόγων – ενώ οι δύο χώρες συναλλάσσονται πια στα δικά τους νομίσματα, συσσωρεύοντας αμφότερες χρυσό.

Εν τούτοις η διαδικασία απομάκρυνσης από το δολάριο, ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, μπορεί μεν να πυροδοτείται από την Κίνα και τη Ρωσία, αλλά ασφαλώς προετοιμάσθηκε από τη Ευρώπη και το ευρώ – το δεύτερο μεγαλύτερο αποθεματικό νόμισμα σήμερα, παρά την υποχώρηση του λόγω της κρίσης υπερχρέωσης. Πρόκειται δε για μία διαδικασία που είναι αδύνατον να σταματήσει, ενώ ο χρυσός, ως το μοναδικό «υπερεθνικό» αποθεματικό, θα διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο – ενδεχομένως επίσης τα ψηφιακά κρυπτογραφημένα νομίσματα, εάν δεν «δολοφονηθούν» από τις κεντρικές τράπεζες.

Το οικονομικό ΝΑΤΟ βέβαια, το οποίο προετοιμαζόταν από την προηγούμενη αμερικανική κυβέρνηση, με ένδειξη την προσπάθεια να προωθηθεί η ισοτιμία ευρώ προς δολάριο στο 1:1, θα ήταν ίσως μία αμυντική λύση της Δύσης – με την έννοια ενός κοινού υπερατλαντικού νομίσματος. Εν τούτοις, «προσέκρουσε» αφενός μεν στην εκλογή του προέδρου Trump, αφετέρου στα σχέδια της πρωσικής κυβέρνησης για μία δική της αυτοκρατορία (άρθρο) – οπότε μάλλον αποτελεί παρελθόν.

http://www.analyst.gr/2017/09/20/dolario-ora-miden/

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Η αναγκαιότητα διάλυσης της Ευρωζώνης

Οι εκ διαμέτρου αντίθετες αντιλήψεις μεταξύ των κρατών της νομισματικής ένωσης, η διαβρωτική οικονομική πολιτική της Γερμανίας, καθώς επίσης τα τεράστια λάθη που προηγήθηκαν συνηγορούν στο ότι, η καλύτερη λύση είναι η από κοινού επιστροφή όλων των χωρών μαζί στην προ ευρώ εποχή.

Άποψη


Υπάρχουν πολύ μεγάλες πολιτισμικές διαφορές μεταξύ των Ελλήνων και των Γερμανών, όπως στο ότι η γερμανική κοινωνία λειτουργεί στηριζόμενη στην εβραϊκή-ρωμαϊκή αντίληψη (α) του Θεού ως τιμωρού, (β) της Φύσης ως εχθρού και (γ) του Νόμου ως μοναδικού ρυθμιστή της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Σύμφωνα με αυτήν τη νοοτροπία, οι Γερμανοί εφαρμόζουν, για παράδειγμα, τις δέκα εντολές, λόγω του φόβου της τιμωρίας τους – με απλά λόγια δεν σκοτώνουν επειδή πιστεύουν από μέσα τους πως είναι μία απαράδεκτη πράξη, αλλά επειδή θα τιμωρηθούν. Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από τις θηριωδίες των ναζί, όταν τους επιτρεπόταν από το νόμο – από το Χίτλερ δηλαδή που δεν τους τιμωρούσε για τα εγκλήματα τους, τόσο στην ίδια τους την κοινωνία (στους μη «χιτλερικούς»), όσο και στον υπόλοιπο πλανήτη.

Εκτός αυτού οι Γερμανοί δεν εμπιστεύονται τη Φύση, ούτε καν την ανθρώπινη, οπότε προσπαθούν να κυριαρχήσουν επάνω της και να την ελέγξουν – όσον αφορά την κοινωνία με τη βοήθεια των αυστηρών νόμων που τηρούνται ευλαβικά, χωρίς καμία απολύτως παρέκκλιση.Έτσι επεξηγείται επίσης πως η λέξη «φιλότιμο» τους είναι εντελώς άγνωστη – αφού δεν τηρούν κάτι επειδή είναι σωστό και έχουν πεισθεί, αλλά λόγω του φόβου της τιμωρίας.

Αντίθετα, η Ελλάδα λειτουργεί στηριζόμενη στην ελληνική-χριστιανική αντίληψη (α) των δίκαιων Θεών (β) της Φύσης ως φιλικής προς τους ανθρώπους και (γ) της Συνείδησης, της γνώσης του καλού και του κακού καλύτερα, ως ρυθμιστή της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Στο ίδιο παράδειγμα οι Έλληνες δεν εφαρμόζουν τις δέκα εντολές από το φόβο της τιμωρίας, αλλά επειδή τις νοιώθουν και τις πιστεύουν – οπότε δεν σκοτώνουν λόγω του φόβου της τιμωρίας, αλλά γιατί γνωρίζουν πως πρόκειται για μία κακή και απαράδεκτη πράξη. Επί πλέον εμπιστεύονται τη Φύση και δεν προσπαθούν να κυριαρχήσουν επάνω της, ούτε να την ελέγξουν – ενώ η κοινωνία τηρεί τους νόμους μόνο όταν πιστεύει πως είναι δίκαιοι και εφαρμόζονται με ισότητα από όλες τις εισοδηματικές τάξεις.

Ως εκ τούτου, για να εφαρμοσθεί από όλους ένας κοινωνικός κανόνας στην Ελλάδα, πρέπει να πεισθούν οι Πολίτες, να καταλάβουν και να νοιώσουν πως είναι δίκαιος και σωστός – αφού, σε αντίθεση με τους Γερμανούς, δεν ελέγχονται με τη βοήθεια των αυστηρών νόμων και του φόβου της τιμωρίας. Ακόμη περισσότερο, εάν δεν πεισθούν προσπαθούν να βρουν τρόπους για να κάνουν ακριβώς το αντίθετο – παρακάμπτοντας τόσο το νόμο, όσο και την τιμωρία.

Εν προκειμένω είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα η φοροδιαφυγή – την οποία επιτρέπουν δυστυχώς στους εαυτούς τους οι Έλληνες (α) επειδή γνωρίζουν πως οι φόροι δεν είναι δίκαιοι και ανταποδοτικοί, αφού δεν εισπράττουν ανάλογες «κοινωνικές υπηρεσίες» με τα άλλα κράτη (παιδεία, υγεία κλπ.) και (β) δεν γίνεται σωστή χρήση τους από το δημόσιο, λόγω της εκτεταμένης διαπλοκής και διαφθοράς του. Στα πλαίσια αυτά εάν δεν ίσχυαν τα παραπάνω, είμαστε σίγουροι πως οι Έλληνες θα αποκτούσαν φορολογική συνείδηση και η κοινωνία μας θα ήταν πολύ πιο έντιμη από πολλές άλλες – χωρίς κάτι τέτοιο να οφείλεται στο φόβο της τιμωρίας.

Βέβαια πρέπει να τονίσουμε εδώ ότι, οι φόροι που πληρώνουν οι Έλληνες δεν είναι καθόλου λιγότεροι σε σχέση με πολλά άλλα κράτη.Η αντίθετη αντίληψη που επικρατεί οφείλεται στο ότι, μετράται μόνο η φοροδιαφυγή και όχι η φοροαποφυγή – η οποία στην Ελλάδα είναι ελάχιστη συγκριτικά με άλλες χώρες. Εάν λοιπόν μετρούσε κανείς το σύνολο της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, θα τεκμηριωνόταν πως η Ελλάδα ευρίσκεται σε μία πάρα πολύ καλή θέση – κυρίως επειδή δεν διαθέτει μεγάλες επιχειρήσεις, οπότε δεν χρησιμοποιούνται φορολογικοί παράδεισοι κοκ. για τη «νόμιμη φοροδιαφυγή» τους.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η Ελλάδα δεν υπερχρεώθηκε λόγω της πληρωμής λιγότερων φόρων από τους Πολίτες της – ενώ πρόκειται για ένα μεγάλο ψέμα, το οποίο έχει στόχο τη χειραγώγηση των Ελλήνων για να μην αντιδράσουν στα μνημόνια και στην υφαρπαγή των περιουσιακών τους στοιχείων. Η Ελλάδα υπερχρεώθηκε και χρεοκόπησε εξαιτίας της διαπλοκής της πολιτικής εξουσίας με την οικονομική ελίτ που οδήγησε στον παράνομο πλουτισμό αμφοτέρων εις βάρος του συνόλου – καθώς επίσης της εκτεταμένης διαφθοράς του δημοσίου, των κομμάτων και πολλών άλλων Θεσμών.

Φυσικά είναι πολύ πιο εύκολο να ελέγξει κανείς μία κοινωνία με τη βοήθεια των αυστηρών νόμων, παρά με την ηθική και την τεκμηριωμένη πειθώ – αφού τα τελευταία απαιτούν μία μεγάλη πολιτισμική παράδοση, ένα σωστό δημόσιο, μία έντιμη κυβέρνηση, καθώς επίσης τη σωστή παιδεία των ανθρώπων. Εν προκειμένω η Ελλάδα διαθέτει μεν μία πλουσιότατη πολιτισμική παράδοση, αλλά διεφθαρμένους Θεσμούς και πολλά ελλείμματα στο θέμα της παιδείας – τα οποία εάν δεν διορθωθούν, δεν πρόκειται να υπάρξει πραγματική πρόοδος.

Η αποτυχία του ευρώ

Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω και με δεδομένο το ότι δύο τόσο διαφορετικές χώρες, όπως η Ελλάδα και η Γερμανία, ανήκουν στην ίδια νομισματική ένωση, αναρωτιέται κανείς πού οφείλεται από οικονομικής πλευράς η αποτυχία του ευρώ – τα προβλήματα του οποίου δεν έχουν καταπολεμηθεί σε καμία περίπτωση, αλλά έχουν απλά κρυφτεί κάτω από το χαλί. Στα πλαίσια αυτά υπάρχουν οι εξής δύο διαφορετικές απόψεις:

(α) Η αποτυχία είναι το αποτέλεσμα της οικονομικής πολιτικής της φτωχοποίησης του γείτονα και του μισθολογικού dumping της Γερμανίας – η οποία δρομολογήθηκε λίγο πριν την υιοθέτηση του ευρώ, με στόχο την εξαγωγική απομύζηση όλων των εταίρων της. Εδώ δεν μπορεί να ισχυρισθεί κανείς πως ο στόχος της Γερμανίας ήταν από την αρχή η δημιουργία του 4ου Ράιχ μέσω της οικονομικής κατοχής των ευρωπαϊκών κρατών και της μετατροπής τους σε προτεκτοράτα – επειδή φάνηκε μετά την κρίση χρέους, από την οποία τράφηκε και δυνάμωσε η χώρα.

(β) Η αποτυχία είναι το αποτέλεσμα της ένωσης εντελώς διαφορετικών οικονομιών, όσον αφορά τη δομή τους, τις αναπτυξιακές τους δυνατότητες, την ισχύ τους κοκ. – οι οποίες υποχρεώθηκαν να έχουν μία κοινή νομισματική πολιτική που δεν διορθώνει μέσω των συναλλαγματικών ισοτιμιών τις διαφορές ανταγωνιστικότητας μεταξύ τους, την ίδια κεντρική τράπεζα, καθώς επίσης μία συμφωνία (Μάαστριχτ) που δεν επιτρέπει την αντιμετώπιση κρίσεων με δημοσιονομικά μέτρα.

Αρκετοί θεωρούν εδώ ότι, είτε οφείλεται και στα δύο, είτε στο δεύτερο, ενώ εμείς πιστεύουμε πως η αποτυχία της νομισματικής ένωσης οφείλεται καθαρά στην πολιτική της Γερμανίας – μέσω της οποίας δημιουργήθηκαν τα προβλήματα που αναφέρονται στη δεύτερη άποψη.

Με απλά λόγια, εάν η Γερμανία είχε τηρήσει τους κανόνες της αύξησης των πραγματικών μισθών ευθέως ανάλογα με την παραγωγικότητα των εργαζομένων της και με τον πληθωρισμό που είχε τεθεί ως στόχος από την ΕΚΤ, όπως η Γαλλία (γράφημα), καθώς επίσης εάν δεν υποχρέωνε την ΕΚΤ να συνδέσει τη νομισματική της πολιτική με τις δικές της ανάγκες (ανάλυση) με αποτέλεσμα να διατηρούνται εγκληματικά χαμηλά τα επιτόκια των χωρών που αναπτύσσονταν (οπότε να δημιουργηθούν φούσκες, να γίνουν σπατάλες και να υπερχρεωθούν), η Ευρωζώνη θα ήταν σήμερα σε πολύ καλύτερη κατάσταση – βιώσιμη και ευημερούσα.

Σημαίνει αυτό πως εάν η Γερμανία εγκατέλειπε την Ευρωζώνη σήμερα, θα λυνόταν τα προβλήματα της; Ασφαλώς όχι, αφού έχουν πλέον δημιουργηθεί, ενώ πολλές χώρες είναι υπερχρεωμένες, με έναν βαριά ασθενή χρηματοπιστωτικό τομέα, με χαμηλή βιομηχανική παραγωγή, με μεγάλα ελλείμματα ανταγωνιστικότητας κοκ. Υπάρχει ελπίδα μήπως να αλλάξει πολιτική η Γερμανία; Κατά την άποψη μας, απολύτως καμία, όποια κυβέρνηση και αν έχει.

Ως εκ τούτου η μοναδική λύση δεν είναι άλλη από την επιστροφή όλων των χωρών μαζί στην προ ευρώ εποχή – αφού όμως προηγηθεί μία συμφωνία ρύθμισης εκείνων των χρεών που είναι αδύνατον ποτέ να πληρωθούν, χωρίς να εξαθλιωθούν οι λαοί ή/και να μετατραπούν τα αδύναμα κράτη σε αποικίες των ισχυρών.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, οι διαφορές μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης είναι τεράστιες, από πολλές πλευρές – ενώ έγιναν πολύ μεγάλα λάθη, μεταξύ άλλων το ότι προηγήθηκε η νομισματική ένωση αντί της τραπεζικής, δημοσιονομικής και πολιτικής. Τα θεμέλια της καταστροφής τοποθετήθηκαν όμως από την πρωσική κυβέρνηση – η οποία έχει ήδη μετατρέψει την ευρωπαϊκή ένωση σε γερμανική, παρά το ότι κανένα άλλο κράτος δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο.

Στα πλαίσια αυτά το ότι ο κ. Macron θα καταφέρει να αλλάξει τα δεδομένα, συγκρουόμενος με την καγκελάριο και με τον υπουργό οικονομικών της ή πως οι χώρες της νομισματικής ένωσης θα μετατραπούν σε μικρές, πλεονασματικές και ελεύθερες Γερμανίεςασφαλώς δεν το πιστεύει κανείς – οπότε είναι προτιμότερη η ελεγχόμενη διάλυση της Ευρωζώνης, όσο ακόμη υπάρχει καιρός, ειδικά αφού η μονομερής αποχώρηση οποιουδήποτε κράτους-μέλους είναι συνώνυμη με την αυτοκτονία του.

Πιστεύουμε άλλωστε πως όλες οι χώρες της Ευρώπης μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά σαν ανεξάρτητα κράτη, λύνοντας η κάθε μία τα οικονομικά και λοιπά προβλήματα που αναμφίβολα έχει, αλλά είναι αδύνατον να συμβιώσουν – κάτι που ισχύει επίσης για την ανεξέλεγκτη και ασύμμετρη τρίτη παγκοσμιοποίηση, η οποία λειτουργεί εις βάρος της πλειοψηφίας των ανθρώπων.

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

ΗΠΑ: Δήμαρχος υπέρ των ομοφυλοφίλων παραιτείται μετά από 5 κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης αγοριών


ΗΠΑ: Ο δήμαρχος του Σιάτλ και μεγάλος υπερασπιστής των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, Έντ Μάρεϊ, ανακοίνωσε την παραίτησή του ώρες αφού ένας ξάδελφός του, ο πέμπτος στη σειρά άνδρας που τον κατηγορεί δημόσια, είπε ότι ο Μάρεϊ τον κακοποίησε σεξουαλικά όταν ήταν παιδί, μεταδίδει η Seattle Times.

Για πέντε μήνες, ο δήμαρχος του Σιάτλ, Έντ Μάρεϊ, απέρριπτε εκκλήσεις για παραίτησή του εν μέσω κατηγοριών ότι κακοποίησε σεξουαλικά εφήβους δεκαετίες προτού εισέλθει στην πολιτική.

Αλλά ο Μάρεϊ δεν μπορούσε να αντέξει μια καταστροφική νέα κατηγορία μέσα από την ίδια του την οικογένεια που δεν είναι και η μοναδική.

Ανακοίνωσε την παραίτησή του την Τρίτη, λίγες ώρες μετά την είδηση ​​ότι ένας νεαρότερος ξάδελφος του τον κατηγορεί δημοσίως ότι τον κακοποίησε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1970.

Ο Μάρεϊ, ένας πρώην Δημοκρατικός κρατικός νομοθέτης που εκλέχτηκε δήμαρχος το 2013, δεν εμφανίστηκε δημόσια για να κάνει την ανακοίνωση. Αντ ‘αυτού, εξέδωσε δήλωση λέγοντας ότι η παραίτησή του θα έμπαινε σε εφαρμογή στις 5 μ.μ. την Τετάρτη.

“Ενώ οι ισχυρισμοί εναντίον μου δεν είναι αληθινοί, είναι σημαντικό τα προσωπικά μου ζητήματα να μην επηρεάζουν την ικανότητα της κυβέρνησης της πόλης μας να χειρίζεται τα θέματα του κοινού”, δήλωσε.

Προσέθεσε ότι ήταν περήφανος για τα επιτεύγματά του σε μια μακρά πολιτική καριέρα, συμπεριλαμβανομένων των ομοφυλοφιλικών νόμων για τα πολιτικά δικαιώματα και τη θέσπιση ενός ελάχιστου ωριαίου μισθού ύψους 15 δολαρίων.

Ήταν ένα εκπληκτικό τέλος σε ένα μηνιαίο δράμα κατά το οποίο πέντε άνδρες βγήκαν δημόσια για να κατηγορήσουν τον Μάρεϊ για σεξουαλική κακοποίηση τους πριν από χρόνια, όταν ήταν έφηβοι.

Ο πέμπτος άνδρας που κατηγορεί δημοσίως τον Μάρεϊ για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, ο Τζόζεφ Ντάιερ, λέει ότι ήταν 13 ετών όταν ο Μάρεϊ τον ανάγκασε σε σεξ όταν οι δυο τους μοιράζονταν ένα υπνοδωμάτιο στο σπίτι της μητέρας του Ντάιερ στο Μέντφορντ της Νέας Υόρκης στα μέσα της δεκαετίας του 1970.

“Ήμασταν πολύ ευτυχείς να ακούσουμε ότι παραιτήθηκε”, δήλωσε η μητέρα, Maryellen Sottile, την Τρίτη το απόγευμα. ”Ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει τους άλλους με κάποιο τρόπο”.

Δύο άλλα από τα θύματα που κατηγόρησαν τον δήμαρχο του Σηάτλ ονομάζονται Λόυντ Άντερσον και Ντέβον Χέκαρντ, ο οποίος επίσης μήνυσε τον Μάρεϊ για κακοποίηση.

Ο Μάρεϊ, 62 ετών, έχει επανειλημμένα αρνηθεί ότι κακοποίησε σεξουαλικά οποιονδήποτε, υποστηρίζοντας ότι οι κατηγορίες είναι μέρος μιας πολιτικής εξουδετέρωσης που στοχεύει σε αυτόν για την προοδευτική πολιτική του και το ρεκόρ του ως πρωταθλητή των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων. Απέδωσε τις τελευταίες κατηγορίες σε έχθρα ανάμεσα σε δύο αποξενωμένα φτερά της οικογένειας.

Όμως τον Ιούλιο, πρόσφατα δημοσιευθέντα έγγραφα έδειξαν ότι ένας ερευνητής του Όρεγκον για την προστασία των παιδιών το 1984, είχε διαπιστώσει ότι κατηγορίες από τον θετό γιο του Μάρεϊ ήταν βάσιμοι. Ο Τζεφ Σίμπσον, υιοθετημένος γιος του Μάρεϊ, ισχυρίζεται ότι άρχισε να τον κακοποιεί σε ηλικία 13 ετών.

Ο Σίμπσον δήλωσε για την παραίτηση: “Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ήμουν σαν, ξέρετε κάτι; Ο Θεός είναι καλός. Όταν κάνεις το σωστό και δεν σταματάς πριν από το θαύμα, ο Θεός φροντίζει τα πράγματα. Είναι ακριβώς στην ώρα του.”

“Είναι δικαιοσύνη, είναι το κλείσιμο; Δεν γνωρίζω. Αλλά αυτό σίγουρα – αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.”

offtherecord

http://dia-kosmos.blogspot.gr/

ΕΓΓΡΑΦΟ 57. Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΤΙΑ

ΕΓΓΡΑΦΟ 57. Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΤΙΑ

1. ΤΟ ΝΕΦΕΛΩΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΟΝΟΒΕΡ

2. ΤΟ ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΣ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΝΕΦΕΛΩΜΑΤΟΣ

3. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΕΣ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΝΕΦΕΛΩΜΑΤΟΣ

57:3.3 Την εποχή περίπου της απόκτησης του μέγιστου της μάζας, ο βαρυτικός έλεγχος επί του αεριώδους περιεχομένου άρχισε να εξασθενεί και ακολούθησε το στάδιο της διαφυγής αερίων, με τα αέρια να ξεχύνονται σαν δυο γιγάντιοι, ευδιάκριτοι βραχίονες, που ξεκινούσαν από τις δύο αντίθετες πλευρές της μητρικής μάζας. Οι ταχείες περιστροφές αυτού του πελώριου κεντρικού πυρήνα γρήγορα έδωσαν μια σπειραματοειδή εμφάνιση σ’ αυτά τα δύο προβαλλόμενα αέρια ρεύματα. Η ψύξη και η επακόλουθη συμπύκνωση τμημάτων αυτών των βραχιόνων που προεξείχαν, τους προσέδωσαν, τελικά, την «κομπιασμένη» τους εμφάνιση. Τα πυκνότερα αυτά τμήματα ήταν απέραντα συστήματα και υποσυστήματα φυσικής ύλης που στροβιλίζονταν στο διάστημα, μέσα στην αεριώδη μάζα του νεφελώματος, ενώ συγκρατούνταν με ασφάλεια μέσα στο βαρυτικό πεδίο του μητρικού τροχού.

4. ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΤΑΔΙΟ

5. Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΜΕΙΤΙΑ – ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΤΙΑ

57:5.13 Ενώ η Ανγκόνα δεν ήταν σε θέση να αιχμαλωτίσει ένα μέρος της ηλιακής μάζας, ο ήλιος σας πρόσθεσε στην μεταμορφούμενη πλανητική του οικογένεια ένα μέρος από το κυκλοφορούν διαστημικό υλικό του συστήματος-επισκέπτη. Εξ αιτίας του ισχυρού βαρυτικού πεδίου της Ανγκόνα, η τριτογενής πλανητική του οικογένεια ακολούθησε τροχιές σε μεγάλη απόσταση από τον σκοτεινό γίγαντα. Και σύντομα, μετά την εκβολή της προγονικής μάζας του ηλιακού συστήματος και, ενώ η Ανγκόνα βρισκόταν ακόμη κοντά στον ήλιο, τρεις από τους μεγαλύτερους πλανήτες του συστήματος της Ανγκόνα κινήθηκαν τόσο κοντά στον συμπαγή πρόγονο του ηλιακού συστήματος, ώστε η βαρυτική του έλξη, αυξημένη από αυτήν του ήλιου, ήταν αρκετή για να υπερκαλύψει τη βαρυτική έλξη της Ανγκόνα και να αποσπάσει για πάντα τους τρεις αυτούς υποτελείς του ουράνιου περιπλανώμενου.
57:5.14 Το σύνολο της ύλης του ηλιακού συστήματος που βγήκε από τον ήλιο, χαρακτηριζόταν, αρχικά, από ομοιογένεια στην κατεύθυνση της κίνησης της τροχιάς του και εάν δεν είχαν εισβάλλει αυτά τα τρία ξένα διαστημικά σώματα, το σύνολο της ύλης του ηλιακού συστήματος θα διατηρούσε την ίδια κατεύθυνση της κίνησης της τροχιάς του. Όπως εξελίχθηκε, όμως, η επίδραση των τριών υποτελών της Ανγκόνα ενέβαλε νέες και ξένες δυνάμεις κατεύθυνσης στο δημιουργούμενο ηλιακό σύστημα, με την επακόλουθη εμφάνιση της ανάδρομης κίνησης. Η ανάδρομη κίνηση, σε οποιοδήποτε αστρονομικό σύστημα, είναι πάντα συμπτωματική και πάντα εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της επίδρασης της πρόσκρουσης με ξένα διαστημικά σώματα. Τέτοιες προσκρούσεις μπορεί να μην δημιουργούν πάντα ανάδρομη κίνηση, αλλά καμία ανάδρομη κίνηση δεν παρουσιάζεται εκτός των συστημάτων τα οποία περιέχουν μάζες που έχουν διαφορετική προέλευση.

6. ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ – Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ

57:6.3 Όταν οι παλιρροϊκές τριβές της σελήνης και της γης εξισωθούν, η γη θα στρέφει πάντα το ίδιο ημισφαίριο προς τη σελήνη ενώ η ημέρα και ο μήνας θα γίνουν αναλογικοί – με διάρκεια περίπου σαράντα επτά ημερών. Όταν επιτευχθεί μία τέτοια τροχιακή σταθερότητα, οι παλιρροϊκές τριβές θα αντιστραφούν, δεν θα διώχνουν, πλέον, τη σελήνη από τη γη, αλλά σταδιακά θα έλκουν το δορυφόρο προς τον πλανήτη. Και τότε, σ’ αυτό το μακρινό μέλλον, όταν η σελήνη θα πλησιάσει περίπου στα δεκαεπτάμισι χιλιάδες χιλιόμετρα από τη γη, η βαρυτική επίδραση της τελευταίας θα κάνει τη σελήνη να διασπασθεί και αυτή η έκρηξη της παλιρροϊκής βαρύτητας θα θρυμματίσει τη σελήνη σε μικρά σωματίδια, τα οποία μπορεί να συναθροιστούν γύρω από τον πλανήτη ως δακτύλιοι ύλης, μοιάζοντας μ’ εκείνα του Κρόνου, ή μπορεί σταδιακά να πέσουν στη γη ως μετεωρίτες.

7. Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΜΕΤΕΩΡΙΤΩΝ – Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΗΦΑΙΣΤΕΙΩΝ : Η ΠΡΩΤΟΓΟΝΗ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΑΤΜΌΣΦΑΙΡΑ

57:7.3 Σαφής ηφαιστειακή δραστηριότητα χρονολογείται από την εποχή εκείνη. Η εσωτερική θερμότητα της γης συνέχισε να αυξάνεται εξ αιτίας της όλο και βαρύτερης ταφής των ραδιενεργών, ή βαρύτερων στοιχείων που είχαν έλθει από το διάστημα με τους μετεωρίτες. Η μελέτη αυτών των ραδιενεργών στοιχείων θα αποκαλύψει ότι η επιφάνεια της Ουράντια έχει ηλικία μεγαλύτερη του ενός δισεκατομμυρίου ετών. Η καταμέτρηση του ραδίου είναι το πλέον αξιόπιστο σύστημα μέτρησης του χρόνου που διαθέτετε για να γίνουν επιστημονικοί υπολογισμοί της ηλικίας του πλανήτη, όλοι αυτοί, όμως, οι υπολογισμοί είναι εντελώς ανεπαρκείς επειδή τα ραδιενεργά υλικά που είναι στη διάθεσή σας για να τα εξετάσετε, προέρχονται όλα από την γήινη επιφάνεια και εξ αυτού αντιπροσωπεύουν τα πρόσφατα, σχετικά, αποκτήματα της Ουράντια, από τα στοιχεία αυτά.

8. Η ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩΝ : Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΩΝ : Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΗΠΕΙΡΟΣ



http://dia-kosmos.blogspot.gr/

Τυχαίες Αναρτήσεις

Labels

Blog Archive

Αναγνώστες

Διά-Κόσμος

About